مقدمه

قدرت یادگیری زبان در کودکان و نوجوانان خارق العاده است
تحقیقات نشان داده است که کودکان دو زبانه  مزایای بیشتری در یادگیری زبانهای بعدی دارند و میتوانند بسیاری از اطلاعات کسب شده در یک زبان را به زبان دیگر منتقل کنند به‌شرط آن که بطور جدی و با برنامه‌ای مرتب و پیگیر این کار ادامه یابد
هدف افزودن زبان دوم است یعنی‌ کودک زبان جدید را بدون از دست دادن زبان اول یاد می‌گیرد و از هر دو زبان همزمان در حد بالا استفاده می‌کند. دو زبانی‌ به این نحو عملکرد کلی‌ مثبتی در تمامی مراحل رشد و تکامل کودک دارد.
در غیره اینصورت اگر فقط زبان دوم پیشرفت کند و زبان اول مطابق سن کودک پیشرفت نداشته باشد، این وضعیت میتواند احتمالا در توسعه و فرایند یادگیری بطور کلی‌ تاثیر منفی‌ داشته باشد. برای اطمینان از اینکه دانش آموزان از لحاظ شناخت و دانش در زبان دوم پیشرفت و موفقیت کامل داشته باشند لازم است که در زبان اول رشد و توسعه کافی‌ در زمینه کتبی‌ و شفاهی‌ را داشته باشند
.
علاوه بر آن این نکته نیز مورد تأئید جامعه ‌شناسان است که فرزندان مهاجران خارجی اگر با زبان مادری خود آشنا نباشند و آن را نیاموزند بیشتر دچار بحران‌های روحی و گرفتاری‌های ناشی از دو فرهنگ بودن می‌شوند و شخصیت آنان به طور کامل رشد نمی‌کند..

با کلید زبان مادری طفل ارتباطی متعادل و هماهنگ با فرهنگ قبلی خود برقرار کرده و از آن طریق با دنیای پدر و مادر خود آشنا می‌شود. در عین حال چون زبان کشور جدید خود را نیز آموخته است، لذا نیمی از وجودش را بیگانه و خالی و تهی از مفهوم احساس نمی‌کند.

زبان تنها یکی از مظاهر فرهنگی و وسیله بیان و تعبیر بخشی از فرهنگ است، لذا آن را باید برای شناساندن سایر بخش‌ها و جلوه‌ها به کار گرفت و اطفال را به آداب و رسوم زیبا و جشن‌ها و داستان‌ها و افسانه‌ها و هنر و ادبیات و مظاهر دیگر فرهنگ ایرانی آشنا و علاقمند کرد، به نحوی که به فارسی دانستن افتخار کنند
و بهره‌ بردن از آن همه سرمایه‌های تمدّنی کهن را غنیمت دانند و از عمق دل راضی و خشنود باشند

 

 والدین موظف هستند با تشویق به یادگیری زبان و فرهنگ به فرزند خود در  پیشرفت هویت و بالابردن  عزت نفس او کمک کنند
 آنچه که در زمینه آموزش زبان مادری مهم و ضروری است تصمیمی است قاطع و خستگی ناپذیر همراه با تشویق و ترغیب و ایجاد شوق در کودکان و نوجوانان و 
همکاری دست به دست والدین و آموزگاران
 
زبان مادری پایه و اساس هویت یک شخص است (UNESCO 2003).
کودکان بین المللی، کودکانی نیستند که به همه جا تعلق دارند، بلکه کودکانی هستند که می‌دانند به کجا تعلق دارند، ولی‌ میتوانند در همه جای دنیا، فرهنگ‌ها و زبان‌های دیگر براحتی ارتباط برقرار کنند و جای خود را پیدا کنند.
Ann-Christine Marttinen (Eurocomet 92).

 

Vorwort

Die Fähigkeit, Sprachen zu erlernen, ist im Kindheits- und Jugendalter besonders ausgeprägt.
Untersuchungen haben gezeigt, dass gute Sprachfertigkeit in der Muttersprache eine Auswirkung auf das Lernen einer Zweiten und weiteren Sprache hat. Die Kinder können problemlos die in der einen Sprache erworbenen Kenntnisse in die andere übertragen. Voraussetzung ist allerdings, dass es dieses Unterfangen ernsthaft und regelmäßig betreibt.
Das Ziel ist „additiver Bilingualismus“ d. h., das Kind erlernt eine neue Sprache ohne dabei die erste Sprache zu verlieren, und gebraucht beide auf einem möglichst hohen Niveau. Diese Form der Zweisprachigkeit hat auch positive Auswirkungen auf die gesamten kognitiven Leistungen. Wenn sich das Kind dagegen nur in der Zweitsprache akademisch weiterentwickelt und nicht auch altersgemäß in der Muttersprache, kann die kognitive Entwicklung gehemmt werden, mit der Gefahr, in keiner Sprache ausreichende Fähigkeiten zu entwickeln (Semilingualismus). Diese Situation kann sich evtl. negativ auf den allgemeinen Lernprozess auswirken und schafft Schulmisserfolg.
Um sicher zu stellen, dass Schüler kognitiv und akademisch in ihrer Zweitsprache erfolgreich sind, muss die mündliche und schriftliche Sprachentwicklung der Erstsprache hoch entwickelt sein.
Darüber hinaus haben Soziologen bestätigt, dass gerade für Kinder, die zwischen den Kulturen unterwegs sind, ist die Identitätsfindung eine Herausforderung. Kinder von Migranten, die ihrer Muttersprache nicht mächtig sind und diese nicht erlernen, häufiger als andere mit Identität Problemen konfrontiert sind und mit Schwierigkeiten zu kämpfen haben, die ihren Ursprung darin haben, dass sie zwei Kulturen angehören. Ihre Persönlichkeit kann sich nicht vollständig entwickeln.
Sprache und Kultur sind wichtige Aspekte der Identität eines Menschen. In der Muttersprache (Erstsprache) kann man am besten Emotionen und Gefühle ausdrücken.
Die Muttersprache ist der Schlüssel zu einer ausgewogenen und stimmigen Verbindung zur ursprünglichen Kultur des Kindes. Die hilft, ihm die Welt seiner Eltern kennenzulernen.
Daher sollte sie bei der Vermittlung der anderen Bereiche und Ausprägungsformen herangezogen werden. Auf diese Weise können Kinder die schönen Bräuche, Feste, Geschichten und Märchen, sowie die Kunst, Literatur und andere Bereiche der Jahrtausende iranische Kultur kennen lernen und wertschätzen.
Die Eltern haben die Aufgabe, die Identitätsentwicklung und das Selbstwertgefühl des Kindes zu fördern indem sie ihnen eine nationale Identität, Muttersprache und Kultur des Heimatlandes vermitteln.
Was für das Lehren der Muttersprache wichtig und unabdingbar ist, ist die beständige Entschlossenheit dazu, das Ermutigen und Erwecken von Interesse und Freude in den Kindern und Jugendlichen und die enge Zusammenarbeit von Eltern und Lehrern.
Die Muttersprache ist das Fundament für die Identität eines Menschen (UNESCO 2003).
Ann-Christine Marttinen: „Internationale Kinder“ sind nicht Kinder, die überall hingehören. Es sind Kinder, die wissen, wohin sie gehören, die aber leicht in anderen Kulturen und Sprachen zurechtkommen und kommunizieren können (Eurocomet 92).

Quelle: mc-care
Autor: Carola Keil